Kayıp Hayatların Hikayeleri: Gurbetin Çocukları ve Çocukluk Günleri

Adamın kafasında derin bir yara izi mevcuttu. Savaşta başına birkaç şarapnel parçası batmış; sol gözü küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini kaybetmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu kaybetmiş. İsmi Mehmet'ti. Savaşta dertli yaralar asıt olmuş mültecilerin şifa gören Danimarka tesisinde bir zaman bakım alıyor. Sağ kolu hareket ettiremiyor, el sıkışırken sol kolunu kullandı.

Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu

Nasır’ı tanıdım oğlu Rahman’ı okula götürüp getirirken tanımıştım. Çeşitli günler elime birkaç kalem, silgi ve kalem açacağı tutuşturuyordu. Oğlunun okuldan sonra eve kırtasiye ürünleri sahiplerinin alması amaçlı sınıfın önüne bırakıyordum.

Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri

Bütün çocukların farklı bir hikayesi vardı. Bazı çocuklar savaş travmasını hala üzerlerinden atamamış aile ortamlarından geliyordu. Sık sık dövüşüyorlardı. Günlerimizi Bırakın sakın!” demekle geçiyordu.

Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu

Rahman başlangıç seviyesine birinci sınıfa girmişti. Okulda ile aile hayatında zorluklar yaşıyordu.

Okul danışmanı çaba tesir etmedi. Okul yönetimi, durumu değerlendirmek için oğlunun ailesini daveti yapmayı kararlaştırdı.

Bütün aile tamamı bir arada geldiler. Hepsi birlikte evde yaşıyorlarmış. Aile büyüğü birlikte toplantı odalarına girer girmez, O çocuk ayağa kalktı, “İşte öğretmen” bağırdı bir adım atarak büyükanne ve büyükbabasının ellerini öfkeye aniden kullandı.

Kış aylarında ben iki] çorap. Dede çorapsız geldi. Yeleğin üzerine giymiş gibi beyaz entarisini ayak bileklerine dek düzenlenmiş giydi. Annem ve ninesi ve annesi çarşaflıydı. Eğitimdeki durumunu anlatmaya başladığımız zaman, o çocuk fazla koptu. Hıçkıra ağlamaya başladı. O çocuk ruhu gizli gizem anlamaya çalışıyorduk.

Baba Rahman’ın bazı zamanlar evden uzaklaştığını, polis tarafından yakalandığını söyledi Anne ise, açıklayarak “Hâlâ gözleri bilincinde şekilde yatak gece işemeye!” dedi. Rahman mahçup odadan ayrılmak ne yapacağını bilmedi. Sorunu fazla kültürlüce.

Konsensusla ailelerin da onayıyla Rahman’ın bir psikoloğa yönlendirilmesine karar verildi. Eğitim kurumları saatlerinde oğlu ile rehberlik ile koordine görevi görev verildi.

Sonraki günlerde Rahman koro koşarken, kapıya. Bir şey olmadı lakin canı yandı, samimi yoğun üzüldü. Onu teselli etmek amacıyla elini tutarak kütüphane götürdüm. Onun önüne beyaz renkli bir adet kalemler koydum. Raftan, bir kitap aldı okuma görünümü görerek uzaktan onu sessiz sade> izledim. Rahman, çeşitli renklerde boya kalemleriyle şeyler çizerken beni dikkat etmemiş kendi konuşuyor ve anlatıyordu. Sonra kağıt getirip önüme bıraktı.

“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. Çocuklar Çok yorgun, orada kalmak istiyor ne yazık ki gitmek. Dostları onu ima ediyor!” dedi. O yıl başka bir okulda görev aldım. O çocuk gözden kaçırdım.

Günlerden bir gün Nasır’la karşılaştım. Beni fark etti, “Hoca!” diyerek elime sıkıca çalıştı. O çocuk sordum, yüzü ve bulutlandı; bana saklamadı. Rahman sonraki zamanlarda birçok Kriminal olaylarına karışarak yetkililer kayda işlenmiş. Ailesi tarafından ayrı tutulup sorunlu yetiskinlerin bakıldığı bir yetiştirme yurduna gömülmüş. Bütün gayretlerimize karşılık Rahman’ı kurtaramamış olduk.